Yükleniyor...
Beril Sökal

Beril Sökal

berilsokal@gmail.com

İsimsiz yabancı

07 Mart 2011 Pazartesi Saat 19:59

Hayat boş mu cidden o kadar? Her güçlük, her başarısızlık, her kalp kırıklığı o kadar yorar mı insanı? Daha fazla güçlendirmesi gerekirken...

Bu konuya değinmek istedim bu hafta; hayatın kişilerde uyandırdığı boşluk ve anlamsızlıklara...

Geçenlerde bir alışveriş merkezinin terasında arkadaşlarımla oturmuş kahvelerimizi içerken hayat hakkında ufak konulara değiniyor ve hayatın bizlere neler kattığını paylaşıyorduk sırayla. Bir oyun gibiydi adeta, herkesin oynaması gereken bilinçli bir oyundu. Belki de herkese zorlukların bir şeyler kattığını ve daha da olgunlaştırdığında da hem fikirdik.

Taa ki 5 dakika geçmeden terasta bulunan parmaklıklardan bir ses gelene kadar...

Orta boylu, orta yaşlı bir adam neyin verdiği güçle olduğunu her ne kadar anlayamasamda o yüksek parmaklıkları tek bir hareketle aşıp çitin öbür tarafına geçmeyi başarmıştı. Başarmak istediği tek şey o muydu acaba? Yoksa kendisini ve başkalarını da cezalandırmayı mı düşünüyordu? Orasını bilemiyeceğim ama her ne kadar farkında olmasada kendi hayatından arda bıraktığı bir çok şey olduğu kesin. Belki yeni doğmuş bir oğlu, belki onu çok seven karısı veya kardeşi... Herkesi cezalandırmaya hazır olan bu adam, bağrışlar içinde oradan sarkmaya devam ediyordu ve kimseyi yanına yaklaştırmıyordu.

O sırada içimden bir ses “Kalk geç adamın karşısına ve vur yüzüne tüm gerçekleri” dedi. “Pes etmek o kadar kolay mı? Kendine gel. Burada yüzlerce kişinin senin ölümünü izlemesi, yakınlarının büründüğü ruh hali ve bir ömür boyu bizlere hatırlatacağın bu olay”...

Neyse ki terasta olan soğukkanlı bir genç, polislerin gelmesini beklemeden, adama farkettirmeden, o tam atlarken montundan tutup yukarı çekmeye çalıştı. Adeta bir film gibiydi. Her yerden bir çığlık, bağırış ve ağlama sesleri yankılanıyordu.

O bir yandan yukarıya çekilirken montu kayıyordu. Sanki onun montu değilde benim hayatım gözlerimin önünden kayıp gidiyordu. Acaba o sırada O neler hissetmişti? Sonunda yukarıya çekildi ve polisler gelip ifadesi alınmak üzere götürüldü.

Bizler kaldığımız yerden, kaldığımız hayattan devam ediyorduk. Oynadığımız bu oyunun ardından,  bu tarajedi daha çok serdi hayatı gözlerimizin önüne...

Geçmişin; Tanrı’nın sana verdiği bir ceza, özgürlük yolunda o atılması gereken ilk adımsa korkuların kişinin tüm yaşamına despotça egemen olduğunu kavramak, kaybedecek başka bir şeyin kalmadığını düşündüğünde KENDİNİ düşle...

Bu yazı toplam (931) defa okunmuştur
Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/bizimdar/public_html/oyla.php on line 3

Yorum Ekle

Makale Yorumları ( 0 )

Bu Makaleye Yorum Yapılmamış.
İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz?