Yükleniyor...
Tuğba Tekeli

Tuğba Tekeli

tugbatekeli@gmail.com

Kelimelerin gücü

18 Temmuz 2011 Pazartesi Saat 20:46

Cezayir’de, yani ‘hayatımın öbür yüzü’ dediğim bu uzak kıtada, insanların en çok kullandıkları kelimedir ‘inşallah’. İlk duyduğumda bu kadar sık telaffuz edildiğini bilmiyordum ve hoşuma gitmişti. Sonraları her cümlenin başında veya sonunda kullandıkları bu kelimeye karşı adeta nefret besledim; şimdilerde ise bende sıkça kullanıyorum. Cezayir’de eğer bu kelimeyi duyuyorsanız bilin ki işleriniz olabildiğince yavaş ilerleyecek, çünkü burada yaşamın ritmi çok ağır. O yüzden inşallah kelimesinin diğer kelimelerden ayrı olarak daha ağır, sakin ve durgun bir tarafı var gibi gelir hep bana. Çünkü o ne zaman hayatımıza girse sanki ağır çekimde ilerleriz yolumuzda. Üzerimize bir ağırlık çöker ve bırakıveririz iplerini elimizde sıkıca tutmamız gereken ne varsa. Ben oldum olası bu ruh halini sevmişimdir, durgunluğu ve su gibi olmayı. Aslında bu yazıyı yazmam için annem ilham verdi bana bir konuşma esnasında. Bunun üzerine birkaç şey yazmalıyım dedim. Çünkü bu kelime olgunlaşma ve değişme sürecinin kapısında durduğum bir zamanda çıktı benim karşıma. Eskiden yani daha hamken; her şeyin benim elimde olduğuna inanırdım. Yapmak istediklerimi planlar programlarsam, sanki hemencecik oluverecek gibi gelirdi, dış etkenleri çok da düşünmezdim. Daha benmerkezci bir yapım vardı. Oysa zamanın büyülü bir saati varmış da ben ondan haberdar değilmişim o zamanlar. Annem genelde ben ileriye dair bir plan yapmak istediğimde bana ‘inşallah kızım kısmetse olur, hayırlısı’ der. Bense olabildiğince karşı çıkar ‘aman anne olur işte biz ona göre yapalım programımızı’ diye diretirdim. Şimdi kendime bakıyorum da ne zaman bir işe kalkışacak olsam veya bir plan yapmak istesem başında inşallah, hayırlısı, kısmet gibi kelimeleri kullanıyorum. Annemi daha iyi anlıyorum çünkü. Annem meğer çoktan keşfetmiş evrenin güçlerini, hayatın ardında saklı kalanları, benim anlayamadıklarımı.

 Hani derler ya ‘su akar, yatağını bulur’ diye, bulurmuş gerçekten. Biraz zamana bırakmak gerekiyormuş aklımızdakileri, her şeyin istediğimiz gibi olmayacağını bilip kabullenmek gerekiyormuş ama hep umut dolu olmak, gülümsemek ve sevmek de gerekiyormuş karşılık beklemeden. İnşallah kelimesi isteğimizin gerçekleşeceğine dair inancımızı koruduğumuz anlamına da gelebiliyormuş meğer. Hani evrene iyi mesajlar gönderin diyorlar ya şimdilerde, siz de öyle yapın. Olmasını isteyin kalbinizden, olacağına inanın ve iplerini bırakın kendinize sakladığınız hayallerinizin; o gitsin ve masalların mutlu sonları gibi geri dönsün size. Kelimelerin gücünü yaşayarak öğreniyor insan, tecrübeyle; yaşanmışlıklar, yüzümüzdeki çizgiler, inandığımız kelimelerin izleri aslında. Cezayir’de kelimelerin güçleri olduğunu biliyor insanlar ve onları sadece tek anlamlarıyla kullanmıyorlar, inanıyorlar. Siz de inanın kelimelerin gücüne ve tabi ki annenizin sözlerine!

Bu yazı toplam (855) defa okunmuştur
Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/bizimdar/public_html/oyla.php on line 3

Yorum Ekle

Makale Yorumları ( 0 )

Bu Makaleye Yorum Yapılmamış.
İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz?