Yükleniyor...
Tuğba Tekeli

Tuğba Tekeli

tugbatekeli@gmail.com

Zamanla öğrendiklerim

01 Nisan 2013 Pazartesi Saat 19:57

İnsan hayatının her döneminde yeni şeyler öğreniyor; tabi bunu gerçekten istiyorsa. Çünkü bildiğim bir şey var ki içinde öğrenme isteği olmayana zorla öğretemiyorsunuz. “Bir tecrübe bin nasihatten iyidir” der eskiler… Şimdiye kadar en çok bu cümleyi doğruladım sanıyorum hayatımda. Her zaman tavsiyelerden çok, doğru ya da yanlış, yaşadıklarımdan ders aldım. Kimse keşkeler ile dolup taşan bir yaşam istemez elbet ama kimin hayatı o kadar mükemmel ki? Hangimiz hayallerimizde yaşıyoruz? En üzücü tarafı da kaçımız onca kötü tecrübeden sonra hala hayal etmeye cesaret edebiliyoruz?

***

Ne olursa olsun yaşamak, hala nefes alabiliyor olmak paha biçilemez. İnsan yaşadıkça kıymet bilir oluyor, kendine dönüyor ve bir bakıyor neler yaptım ve elimde neler kaldı diye. Benim de kendime yol almam epey sancılı bir süreçti. Hala “buldum, evet işte bu benim” diyemiyorum. Çünkü çözemediğim pek çok şey var ve hala deliler gibi öğrenmeye, keşfetmeye açım. İnsan doymak bilmeyen bir canavar aslında. Ruhumuz ise dizginlerimiz. Ruhumuzla konuştuğumuzda, barıştığımızda, buluştuğumuzda, dengeyi sağlayabildiğimizde, işte asıl o zaman yaşam denen mucizenin gerçek değerini algılayabiliyoruz.

***

Otuzlu yaşların içinde debeleniyorum şimdilerde. Kim beni alıp da bu zamana hızlıca savurdu bilemiyorum. Sanki onca yıl bir masaldı; onunlayken içinden geçip gittiğin, uzağına düştüğündeyse hiç bırakmamacasına sarılmak istediğin. Bir liste yapsam yüzlercesi var öğrendiğim ama hala binlerin derdindeyim:

-En önemlisi sağlık hep söyledim her zaman da söylemeye devam edeceğim; sevgi, hiçbir koşul olmaksızın, özgür, saf, karşılıksız sevgi, hayata karşı sevgi, asla ödün veremeyeceğim. Anlayış, kavrama ve empati, olmazsa olmazlar ve belki de en zor olanlar. Tabi insanoğlunun en büyük zaafı kibir, ego, bencillik, kendini beğenme, içlerinden en nefret ettiğim.

***

Hayat insanları sayısız kere sınıyor. Kimi zaman bir dost edasıyla kimi zamansa acımasız bir katil gibi… Sevgi öyle bir şey ki hayatın anahtarı gibi. Kendini sevmeyi başaramayan ne bir objeyi ne de bir varlığı sevebiliyor. Bunu başaramayanlar mutlu olamıyor. Hayatı sevmeyi bilmeyenler kendilerini zaten sevmiyor. Kendilerine tapanlar ise asla gerçek sevgiye ulaşamıyor ve hayattan zevk alamıyorlar. Ne fazla ne daha azı, hayatı kendini sevdiğin gibi sevmen gerekiyor.

Bu yazı toplam (388) defa okunmuştur
Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/bizimdar/public_html/oyla.php on line 3

Yorum Ekle

Makale Yorumları ( 0 )

Bu Makaleye Yorum Yapılmamış.
İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz?