Yükleniyor...
Tuğba Tekeli

Tuğba Tekeli

tugbatekeli@gmail.com

Bir yaz gecesi rüyası

03 Temmuz 2013 Çarşamba Saat 13:33

Yaza bir türlü varamadığımız şu günlerde aklıma türlü anılar üşüşüyor, bir bir en sevdiklerimi ayıklıyorum içlerinden. Yemek hazırlarken gösterdiğim özeni anılarımı toparlayıp da beni iyi edecek olanları bulup çıkartıp önüme koyarken de gösterdiğimi kavrıyorum.

Keşke diyorum anılarımızı fantastik filmlerde olduğu gibi bir anı çubuğu ile hafızalarımızda çıkartıp tekrar oynatabilsek ve o günleri izleyebilsek yeniden, tüm gerçekliğiyle.

Sonra bit pazarlarında ki eski fotoğraflar düşüyor aklıma; belki eskimiş birkaç parça eşya da yanında. Birilerinin saklı geçmişine tanık oluyorum diyorum her seferinde. Elbette ki üzülüyorum. Oncası nasıl da toplanmış bir araya, bütün hüzünleri yüklenerek adeta.

Bir bir karıştırıyorum rüyalarımda da o fotoğraflarla dolu kutuları, bilmediğim insanlara ait. Yaşamlarındaki parçaları gördüklerim üzerinde birleştiriyor ve yeni güzel hayatlar oluşturmaya çabalıyorum. Kim bilir belki de bir faydam olur diyorum fotoğraftaki kişilerin adına yeni bir hayal yaratınca.

Ardından, hayalden insanlarla daha çok mutlu olduğumu fark ediyorum. Çünkü aslında yanı başımızda duranlar onlar kadar gerçek olamıyorlar. Belki de etrafımızdaki insanların da gizemlerini çözmemiz gerekiyordur diyorum. Sihirli bir dünyada olabildiğince gerçek insanlar düşlemek iyi geliyor. Yani şu ankinin tam tersini.

***

Zaman bir tavşanın elindeki saat gibi gürültüyle çırpınıyor kulaklarımda. Koşarak yetişemeyeceğimi bildiğimden duruyorum, sakin bir su gibi uzanıyorum rüyamın gölgesinde. Kuşları dinleyip havayı kokluyorum. Sanki annem, mis gibi yemekler pişiriyor yanı başımda; irkiliyorum. Bir üşüme geliyor üzerime, sessizce kıvrılıyor vücudumda.

Bir rüyadan uyanmak nasıl bir yıkım olabilir ki?  Ama oluyor işte…

Uyanınca hiçbir sihri olmayan ve tüm gerçekliğini çıplacık önüme seriveren bir dünya karşılıyor beni. Yazı kokluyorum ardından ve keşke diyorum rüyama yeniden dönebilsem. Çocukken gördüğüm rüyaları günlerce anlatabilirdim. Yaşım büyüdükçe rüyalarım kısaldı sanki. Eskiden günler sonra bile devam ederlerdi kaldığım yerden şimdi rüya görmediğim zamanlar bile oluyor. En azından ben öyle sanıyorum.

Yaşanan her şeye rağmen yaşayabilmek güzel, yeni insanlar düşlemek, yeni hayatlara tanık olmak güzel. Keşke hayat hep yaz olsa!

Bu yazı toplam (378) defa okunmuştur
Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/bizimdar/public_html/oyla.php on line 3

Yorum Ekle

Makale Yorumları ( 0 )

Bu Makaleye Yorum Yapılmamış.
İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz?