Yükleniyor...
Tuğba Tekeli

Tuğba Tekeli

tugbatekeli@gmail.com

Ruhumun gıdaları

04 Kasım 2013 Pazartesi Saat 19:33

Müzik ruhun gıdasıdır diye söylenir ya hep oradan esinlendim bu yazım için. Çünkü son zamanlarda ruhumu müzikle beslediğime daha çok inanır oldum. 

Hayatın içinde pek çok müzik var bize iyi gelecek. Mesela kuşların şarkı söylemeleri hayatın müziğidir adeta ve gürül gürül yağan yağmurda bile bir ahenk vardır; sihirli bir melodi...

***

Sabahları güne başlarken mutlaka şarkı söylerim, bazen bağırarak bazense içimden sessizce. Müzik ruhuma her zaman iyi gelmiştir.

Kederli zamanlarımda müzikle deşerim kendi yaralarımı, acıtırım kanatırım ama yine de iyi hissederim; duygularımı anlamlandırmama yardımcı olur notalar.

Müziği, şarkıları, şarkı söylemeyi, neşeyle dans etmeyi şeytan işi olarak gören bir zihniyet var. Daha geçenlerde bir yerde okudum. Oysa müzik son derece tanrısal ve kutsal bir şey gibi gelmiştir bana. Böyle hayatın mutluluk verici, mucizevî bir detayını karalamaya çalışmak ne kadar saçma. Onlar içlerinden hiç mi şarkılar söylemediler acaba? Müziğin ritmine kulak vermeyen biri, her ne tür müzik olursa olsun, nasıl insan olmanın güzelliğini yaşayabilir ki, nasıl anlayabilir dünyayı, nasıl başarır umutlanmayı?

***

Ruhuma iyi geldiğine inandığım diğer şeyler ise okumak, öğrenmek, gözlemlemek ve yeni bilgiler edinmek, her gün bilmediğim bir şeyi keşfetmek. Denizkızları örneğin; doğa belgesellerindeki hayvanların hayatta kalma gayretleri, hayatın minik mucizeleri, kocaman vahşi balıklar, çılgın mucitler, tutkuyla resim yapanlar… Her birinde ruhuma iyi gelen güzel detaylar var.

***

Renkleri seviyorum, renkli dünyaları olan insanları seviyorum. Müzikle renklerini keşfetmiş oluyorum hayatımın. Bağırarak şarkı söylemeyi seviyorum, tüm sevdiklerimle bir araya gelip mutlu şarkılar söylemeyi özlüyorum büyük yemek sofralarında. Bazen anıların yoğunluğunu yaşamayı seviyorum şarkılarda, ufak hüzünlenmelerle. Anneannemin her seferinde ağlayarak kısık ve boğuk bir tonla, anne babasının, kardeşlerinin hasreti ile dolu o kocaman yüreğinden fışkırarak, ‘babamın bir atı olsa da gelse, annemin yelkeni olsa açsa da gelse, kardeşlerim yollarımı bilse de gelse’ şarkısını söylemesini seviyorum. Böyle yüreği kırılgan, iyilikle dolu bir insanın ruhunda nasıl kötülük barınabilir ki öyle değil mi? Müzik nasıl kötü bir şey olabilir?

Ne olursa olsun ruhumu besleyen en önemli gıda sevgidir benim. Ailemin sevgisi, dostlarımın sevgisidir ve sevgiyi sahiplenmeyi bilişimdir. Müzik benim sevgiyi sahipleniş şeklimdir.

Bu yazı toplam (557) defa okunmuştur
Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/bizimdar/public_html/oyla.php on line 3

Yorum Ekle

Makale Yorumları ( 0 )

Bu Makaleye Yorum Yapılmamış.
İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz?